Ik kwam erachter dat krachtig kunnen spreken niet vanzelfsprekend is, en wanneer je dit wel kunt je altijd 1-0 voor staat.
Spreken is geen kunstje. Presenteren is niet eindeloos oefenen. Het is de manier waarop je iets vertelt, de manier hoe je staat, hoe je kijkt en hoe je praat. Het moet 'eigen' zijn, het moet 'jou' zijn. Je moet jezelf zijn.
Ik ben altijd nieuwsgierig geweest naar waarom mensen doen zoals ze doen. En waarom verandert het gedrag als er mensen naar jou kijken terwijl je praat? Wat verandert er op dat moment? Waarom is het dan anders?
Ik ontdekte al snel dat iedereen een eigen manier heeft. Een eigen communicatiestijl. En dat wanneer je op een podium of voor een groep mensen staat je eigen onzekerheden als een spiegel terugkaatsen als je niet precies weet wat je doet.